PRZEWIERTY STEROWANE W TECHNOLOGII HDD

Oferta nasza obejmuje wykonanie przewiertów sterowanych w

zakresie:

horyzontalne przewierty sterowaneod fi 40mm do fi 500mm z przeciągnięciem rury HDPE,

horyzontalne przewierty sterowane od fi 40mm do fi 500mm z przeciągnięciem rury stalowej

Przy zakresie prac powyżej 500 metrów ceny są negocjowane indywidualnie z każdym klientem. Dla stałych kontrahentów (po podpisaniu umowy o współpracy) dajemy upusty cenowe oraz korzystne terminy płatności.

Przewiert sterowany jest metodą polegającą na bezwykopowym  ułożeniu w gruncie pod przeszkodami (np: szlaki komunikacyjne, budynki, tereny silnie zurbanizowane, rzeki, itd.) zgodnie z wcześniej zaprojektowaną trasą. Technologia wykonania przewiertu sterowanego składa się z trzech zasadniczych części.

Wiercenie pilotażowe

Głowica wiercąca z płytką sterującą zamocowana do pierwszej żerdzi zostaje ustawiona pod odpowiednim kątem natarcia w otworze pilotażowym i rozpoczyna wwiercanie się w grunt. Sukcesywnie do przesuwającej się w głąb ziemi pierwszej żerdzi zostają dołączone następne. Głowica wiercąca posiada zainstalowaną sondę, która na bieżąco informuje – pracownika dokonującego pomiarów oraz operatora wiertnicy – o parametrach przewiertu (głębokość, pochylenie głowicy). Dane wysyłane są drogą radiową lub w przypadku silnych zakłóceń generowanych przez źródła zewnętrzne (np. linie energetyczne) poprzez kabel umieszczony wewnątrz żerdzi nazwany sondą kablową. Sterowanie polega na odpowiednim połączeniu ustawienia głowicy, obrotu i posuwu przekazywanego od wiertnicy poprzez żerdzie wiertnicze. Jeśli zostanie napotkana nieoczekiwana przeszkoda, jest możliwość wycofania kilku żerdzi i zmiany kierunku pracy wiertnicy w celu jej ominięcia. Operatorzy wiertnic, potrafią wyprowadzić przewiert pilotażowy z dokładnością do kilkunastu centymetrów w oczekiwanym miejscu. W czasie wykonywania wiercenia dozowana jest automatycznie poprzez żerdzie wiertnicze i dysze umieszczone na głowicy wiercącej płuczka bentonitowa. Jej funkcją jest urabianie gruntu, wypłukiwanie urobku z otworu, chłodzenie głowicy, smarowanie zewnętrznych ścian żerdzi wiertniczych

Rozwiercanie otworu do określonej średnicy

Przewiert pilotażowy osiągnął punkt końcowy przewiertu. W tym momencie zostaje zdemontowana głowica wiercąca. Następnie w miejsce głowicy jest montowany osprzęt służący do powiększenia otworu – rozwiertak. Rozwiertak zostaje wwiercany i przeciągany w kierunku maszyny. Proces rozwiercania może być dokonywany kilkakrotnie montując za każdym razem inną średnicę rozwiertaka. Jest on zależny od rodzaju i średnicy planowanej do przeciągnięcia rury, warunków geologicznych oraz długości przewiertu i powinien być większy od rury o 25%-80%. Po zakończeniu cyklu rozwiercania zostaje – od strony maszyny – zdemontowany rozwiertak. Podczas rozwiercania, podobnie jak przy przewiercie pilotażowym, cały czas jest podawana płuczka wiertnicza (wypływająca przez dysze umieszczone na ścianach rozwiertaka). Podstawowe zadania płuczki w tym etapie przewiertu to: wynoszenie urobku z otworu, pomoc w urabianiu jego ścian, chłodzenie rozwiertaka, stabilizacja ścian otworu. Ważnym elementem tego etapu jest kontrola i zachowanie się wypływu płuczki (wraz z urobkiem) z rozwiercanego otworu.

Wciąganie rury

Końcowym etapem wykonania przewiertu jest przeciąganie rury. W należycie przygotowany otwór (rozwierceniu do pożądanej średnicy, ustabilizowaniu jego ścian, oczyszczeniu jego „światła” na całej długości przewiertu) możemy przestąpić do wciągania wcześniej przygotowanego całego odcinka rury. Do rozwiertaka (wyposażonego w krętlik, uniemożliwiający przenoszenie się ruchu obrotowego na ciągnięte elementy) zaczepiamy rurę, na której koniec wcześniej montujemy głowicę ciągnącą. Przygotowany tak rozwiertak wraz z rurą, przeciągamy przez otwór (ten etap musi być przeprowadzony w ruchu ciągłym – przerwy nie powinny być dłuższe niż niezbędne jak np. rozkręcenie i demontaż żerdzi na wiertnicy).